De openbare omroep ging voor deze maatregel niet over één nacht ijs en startte in september 2003 al met een proefproject. “Omdat wij ons op de arbeidsmarkt aantrekkelijker wilden positioneren”, motiveert algemeen directeur HR Hugo De Vreese. “Onze gebouwen aan de Reyerslaan zijn met het openbaar vervoer moeilijk bereikbaar.” Bovendien wilde de HRM-cel daadwerkelijk de bedrijfscultuur omvormen van een controle- naar een resultatencultuur.
Binnen het proefproject, dat door HR-medewerkster Eva Zabarylo werd gecoördineerd, combineerde de omroep een experiment van telethuiswerken met het opzetten van enkele regionale telewerk- of satellietkantoren met een nieuw kantoorconcept en nieuw meubilair. Tijdens de looptijd werd het project zeer grondig en geregeld geëvalueerd. Bij de bevraging namen de evaluatoren niet alleen de opinies en ervaringen mee van een 35-tal telewerkers, hun directe chefs en hun collega’s, maar ook van hun huisgenoten.
De telewerkers bleken zich in hun nieuwe situatie een stuk beter te voelen en ook beter te presteren. Toch leek de VRT-directie aan het einde van de rit geneigd het echte telethuiswerk te laten vallen. De nadelen van een satellietkantoor – dat toch nog altijd verplaatsingen vraagt en een iets lager rendement oplevert – bleken namelijk niet op te wegen tegen het veel hogere kostenplaatje voor de organisatie van het werken van huis uit.
Volgens De Vreese kon hij de directie echter overtuigen het telethuiswerk niet los te laten. Hij kreeg hulp van de ICT-afdeling, die zorgde voor een betaalbare en veilige internetverbinding en systematisch de vaste computers door laptops verving. Hierdoor kunnen VRT-medewerkers vanaf 1 juli echt volop voor telethuiswerk kiezen. De omroep overweegt zelfs enkele satellietkantoren te sluiten.
“Voorlopig menen wij dat telethuiswerk slechts 20 tot 40% van alle werkzaamheden kan ondervangen en dus duidelijk aanvullend moet blijven bij normaal kantoorwerk. Ik sluit echter niet uit dat dit percentage stijgt als de resultaten gunstig zijn”, concludeert De Vreese.
