Het arbeidshof te Bergen had in deze zaak geoordeeld dat het ontslag om dringende reden laattijdig werd gegeven omdat de ingeroepen ‘dringende reden’ al langer dan drie werkdagen bekend was. De zaak ging om een personeelslid dat niet over de vereiste diploma’s beschikte. Het ziekenhuis had al in mei 2003 schriftelijk laten weten aan de werknemer dat dit door het ziekenhuis als zware fout werd beschouwd en had de werknemer in gebreke gesteld om de toestand te regulariseren.
Pas in juni van datzelfde jaar is de beheerder vervolgens overgegaan tot ontslag om dringende reden, omdat de werknemer mondeling had meegedeeld dat hij weigerde tegemoet te komen aan de opmerkingen van het ziekenhuis.
Het Hof van Cassatie oordeelde echter dat het arbeidshof te Bergen, door het ontslag om dringende reden laattijdig te verklaren, het recht miskent van de werkgever om in geval van een aanhoudende tekortkoming zelf uit te maken op welk ogenblik deze tekortkoming de professionele samenwerking definitief en onmiddellijk onmogelijk maakt – en dus een ontslag om dringende reden rechtvaardigt.
Pas in juni van datzelfde jaar is de beheerder vervolgens overgegaan tot ontslag om dringende reden, omdat de werknemer mondeling had meegedeeld dat hij weigerde tegemoet te komen aan de opmerkingen van het ziekenhuis.
Het Hof van Cassatie oordeelde echter dat het arbeidshof te Bergen, door het ontslag om dringende reden laattijdig te verklaren, het recht miskent van de werkgever om in geval van een aanhoudende tekortkoming zelf uit te maken op welk ogenblik deze tekortkoming de professionele samenwerking definitief en onmiddellijk onmogelijk maakt – en dus een ontslag om dringende reden rechtvaardigt.
