‘Wearables’ zijn technologische gadgets die op het lichaam gedragen worden en allerhande informatie voortdurend binnen bereik houden en diverse handelingen moeiteloos mogelijk maken. Met Google Glass, bijvoorbeeld, heb je als het ware een smartphone of laptop op je neus. Al meteen hebben heel wat cafés, discotheken en casino’s de smartbril geweerd. Hun overwegingen zijn duidelijk: ze vrezen privacyschending van hun klanten en de casino’s zien er ook een kans tot valsspelen in.
Loopt het ook op de doorsnee werkvloer zo’n vaart? Op het Nederlandse vakmedium PW De Gids en het Amerikaanse Human Resource Executive Online waarschuwen juridische experts alvast dat de wearables best opgenomen worden in de algemene technologiepolicy van de organisatie. Misbruik moet zoveel mogelijk voorkomen worden of er moet op zijn minst uiteengezet worden waar de grenzen liggen. Er wordt onder meer gedacht aan het stiekem filmen en registreren van gesprekken, innovatieve producten of vertrouwelijke gesprekken.
Het verbieden van wearables lijkt misschien de makkelijkste oplossing, maar ga je dan ook smartphones en tablets bannen? Wellicht is het veel beter de voordelen ervan te gebruiken. PW De Gids wijst onder meer op de zo mogelijk nog vlottere informatiedeling. Ook als steun tijdens het werk kunnen ze van goudwaarde worden. Denk maar aan een monteur die tijdens een complexe herstelling een beroep doet op informatie van buitenaf. Hij kan zelfs een film met instructies te zien krijgen via zijn gadget(s). Of denk maar aan ‘training on the job’.
Anderzijds kunnen diverse wearables ook tekens herkennen van vermoeidheid of een onrustwekkend hartritme, waardoor tijdig gerust of ingegrepen kan worden. Al belanden we met dergelijke informatie uiteraard op wel zeer glad terrein. Waar begint en eindigt de priavcy dan?
Bron: PW De Gids, Human Resource Executive Online
