Vorige dinsdag ging de ronde tafel over ‘werkbaar werk’ van start met een 60-tal mensen, en minister Peeters heeft in het duidingsprogramma Terzake gezegd dat er wel degelijk een probleem is. Een loopbaan bedraagt in België 32,5 jaar, wat drie jaar minder is dan het Europees gemiddelde. We moeten dus langer werken, zei Peeters, en de regering heeft de pensioenleeftijd dan ook verhoogd.

Sinds 2011 zijn de uitgaven van het RIZIV voor ziekte-uitkeringen immers met 25% gestegen, net als het aantal mensen dat niet meer kan werken om psychische redenen. Er is dus een probleem, en ‘werkbaar werk’ kan daar deels een oplossing voor zijn. ‘Werkbaar werk’ is echter een “containerbegrip”, stelde Peeters, en dus is het tijd om het concreet in te vullen.

Er zijn reeds een aantal initiatieven genomen – zoals het leeftijdsbewust plan voor grote bedrijven, de loopbaanrekening en de aanpak van burn-out – maar nu moeten we kijken hoe we dat verder kunnen invullen en concreet maken, zo zei de minister.

Consensus

In ‘De zevende dag’ bleek er een consensus te bestaan tussen de partijen, dat als de werkgevers lagere lasten krijgen, ze dan garanties moeten geven voor ‘werkbaar werk’ voor ouderen. Peeters zei daarover dat het doelgroepbeleid een gewestelijke materie is, en dat de sectorale onderhandelingen bezig zijn, waarin onder meer de formule van het coaching van jongeren door ouderen bekeken wordt.

Bepaalde voordelen voor de werkgever afhankelijk maken van voorwaarden, is een idee, zei Peeters, maar hij wil zich eerst toeleggen op zijn federale bevoegdheden. Hij hoopt wel dat ook de regionale collega’s bepaalde zaken toevoegen, en zegt dat oudere werknemers ook respect verdienen: in de dienstensector bijvoorbeeld is ervaring belangrijk, en dat is een heel andere zaak dan een oudere werknemer aan de band die minder productief is.

Belangrijk is een evenwicht te vinden tussen de wensen van de werknemer, die werk en gezin wil verzoenen, en het mogelijk wat rustiger aan wil doen, en de wensen van de werkgever, die mogelijk in een sector zit met bepaalde pieken in het werk, en die de werknemer dan nodig heeft, aldus Peeters. Als werkgever en werknemer het goed met elkaar kunnen vinden, zal dat niet zo’n probleem zijn. In het andere geval is de werknemer overgeleverd aan de werkgever.

Een evenwicht moet ook gevonden worden bij de stelling dat de vakbonden kunnen zeggen dat ‘werkbaar werk’ ook zeker werk betekent, terwijl de werkgever mogelijk in een markt zit die ook onzeker is. Belangrijk is naar een evenwicht te zoeken vanuit de sociale partners, en niet iets van bovenaf op te leggen, meent de bevoegde minister.

Stap per stap

Peeters zegt dat men stap voor stap te werk zal gaan, dinsdag was er de eerste ronde tafel met de sociale partners, en in november komt er nog een opvolgingsconferentie. Daar kan men dan bekijken wat men verder kan doen, en welke zaken er in wetten gegoten kunnen worden. 

Het actieplan ‘Werkbaar werk’ van de N-VA stoort Peeters niet, de inbreng van iedereen is welkom, maar uiteindelijk zijn het niet de wetgevers, maar de sociale partners die het zullen moeten invoeren op de werkvloer.

Bron: De Redactie.be (deredactie.be)