Philippe Diepvents

Directeur Studiedienst Vlaams ABVV

Het Vlaamse regeerakkoord stelt dat werkbaar werk weer een van dé prioriteiten van de komende legislatuur wordt. Goed, want nog steeds vallen erg veel mensen uit door ziekte en burn-out. Omdat vervanging steeds moeilijker wordt, neemt bovendien ook de druk op collega’s toe. 

Maar wat is dat dan concreet, jobs werkbaarder maken? Daarover bestaan veel mythes. Laten we er even twee bekijken.

De eerste ligt gevoelig: van meer thuiswerk word je gelukkiger. Sinds corona is telewerk meer mainstream. Het brengt voordelen mee op het vlak van de combinatie werk-privé, en soms is het zelfs een vacaturetroef in de jacht op talent, in het bijzonder voor wie vist in de vijver van generatie Z. Tegelijk zien we sommige bedrijven terugkomen op hun thuiswerkpolicy en weer meer aanwezigheid op de werkvloer eisen. Dat kan tot flinke discussies leiden, waarbij langs beide kanten weleens uit de bocht wordt gegaan in het ophemelen, dan wel verguizen van de waarde van telewerk. 

Gelukkig bestaat er ook zoiets als wetenschappelijk onderzoek. Een studie van de Stichting Innovatie en Arbeid uit juli gaat in op de vraag in welke mate telewerk daadwerkelijk bijdraagt tot meer werkbare jobs. De conclusie is verrassend. Telewerk heeft weliswaar een beperkte positieve impact op de combinatie werk-privé, maar leidt op zich niet tot werkbaarder werk. Er is geen significante positieve correlatie terug te vinden.

Wel blijkt er een slinkende (maar nog steeds grote) kloof tussen de haves en de have nots op het vlak van telewerk. Een leuke vraag om eens te stellen onder vrienden of collega’s: hoeveel procent van de mensen werkt thuis? De waarheid is dat zo’n 60 procent van de werknemers in Vlaanderen nooit thuiswerkt. Die ongelijkheid moet tot nadenken stemmen. Als thuiswerk niet de wonderoplossing is voor werkbaar werk én als de meerderheid van de mensen nooit een beroep erop kan doen, waarom wordt er dan zoveel aandacht aan besteed?

Belastend

Dat brengt me bij de tweede mythe: fysiek zwaar werk is iets van het verleden. We denken weleens dat in een arbeidsmarkt met steeds meer hoger geschoolde werknemers en dienstenjobs de problemen met zwaar werk afnemen. Niets blijkt echter minder waar. Daarover bracht dezelfde Stichting vorig jaar cijfers. Conclusie: problemen met belastend werk nemen sinds 2013 significant toe, niet af. Het gaat dan over lawaaihinder, gevaarlijke stoffen, lichamelijk zware taken, ongemakkelijke werkhoudingen en repetitieve bewegingen. 

Polarisatie

Beide mythes zijn gelinkt aan de toenemende polarisatie op onze arbeidsmarkt. Wat simplistisch gesteld: die tussen hoogopgeleide thuiswerkers en laagopgeleide bandwerkers. Gelukkig helpen wetenschappelijke studies zoals die van de Stichting om ons af en toe uit onze bubbel te halen en over het muurtje toe doen kijken. Als werkbaar werk echt opnieuw een prioriteit moet worden, dan moeten we rekening houden met die polarisatie. Dan is er meer nodig dan telewerkafspraken en mogen we fysieke belasting zeker niet uit het oog verliezen.

LEES MEER OP HRSQUARE.BE

• Terug van weggeweest: de proefperiode
• Annelies Daenen wordt nieuwe Directeur HR & Communicatie bij Imelda vzw
• Prof. Wouter Vleugels: “Culturele fit is niet het probleem, wel hoe je ermee omgaat”
• Tijdelijke werkloosheid wegens economische redenen onder de loep: rechtbank kijkt naar de cijfers
• AI maakt sollicitatiebrieven beter, maar matching moeilijker