Een aangename werksfeer, sociaal contact, kansen tot zelfontplooiing en een goed evenwicht tussen werk en vrije tijd zijn aspecten van de werkbeleving die de Vlaming anno 2009 belangrijk vindt. Hoewel werken ook in 2008 leuk moest zijn en leren op de werkplek ook toen veel belangrijker was dan op school, veranderen er in vergelijking met 2008 toch wel wat dingen.
Zo blijkt werk makkelijker combineerbaar met privé, ook bij vrouwen, die trouwens ambitieuzer zijn geworden. De crisis doet zich gelden: meer Vlamingen hebben hun verwachtingen moeten bijstellen en ze zijn mobieler (moeten?) worden.1. Vlamingen werken om te leven, niet omgekeerd… en stoppen dus graag vroeg met werken.
85 procent van de Vlamingen werkt om te voorzien in het levensonderhoud. Sociaal contact (68 procent) en zelfontplooiïng (68 procent) zijn de andere topantwoorden.
Daarbij is de Vlaming nog steeds niet van plan lang te werken. Eén op de drie wil met 60 op pensioen. De generatie 16- tot 20-jarigen ziet dat gebeuren rond de leeftijd van 50 of zelfs eerder.
2. Vlamingen denken hun eigen carrière te bepalen.
61 procent van de Vlamingen zit naar eigen mening in de driver’s seat.
3. Vlamingen verwachten opleiding en begeleiding van de werkgever.
De werkplek is qua opleiding veel belangrijker dan de school.
4. (Niet alle) Vlamingen kunnen arbeid en privé goed combineren.
Zes op de tien Vlamingen vindt werk en gezin makkelijk te combineren, hoewel deze evenwichtsoefening voor de jongere generaties wat minder evident lijkt.
5. De crisis vermindert de wil tot arbeidsmobiliteit (maar in de realiteit neemt de mobiliteit toe).
Van de werkende Vlamingen veranderde zowat de helft de voorbije tien jaar niet van job. De crisis laat hier echter wel haar invloed gelden.
6. Loopbaanbegeleiding is (nog) niet erg populair en weinig gesofisticeerd.
Ongeveer 35 procent van de Vlamingen heeft geen mening over loopbaanbegeleiding. Het thema leeft duidelijk nog niet.
7. Allochtonen zijn ambitieus.
Meer dan 55 procent van de allochtonen (hier Vlamingen wiens ouders niet de Belgische nationaliteit hebben) werkt om carrière te maken.
Zo blijkt werk makkelijker combineerbaar met privé, ook bij vrouwen, die trouwens ambitieuzer zijn geworden. De crisis doet zich gelden: meer Vlamingen hebben hun verwachtingen moeten bijstellen en ze zijn mobieler (moeten?) worden.
De resultaten van de enquête lopen langs de volgende zeven hoofdlijnen:
85 procent van de Vlamingen werkt om te voorzien in het levensonderhoud. Sociaal contact (68 procent) en zelfontplooiïng (68 procent) zijn de andere topantwoorden.
Daarbij is de Vlaming nog steeds niet van plan lang te werken. Eén op de drie wil met 60 op pensioen. De generatie 16- tot 20-jarigen ziet dat gebeuren rond de leeftijd van 50 of zelfs eerder.
61 procent van de Vlamingen zit naar eigen mening in de driver’s seat.
De werkplek is qua opleiding veel belangrijker dan de school.
Zes op de tien Vlamingen vindt werk en gezin makkelijk te combineren, hoewel deze evenwichtsoefening voor de jongere generaties wat minder evident lijkt.
Van de werkende Vlamingen veranderde zowat de helft de voorbije tien jaar niet van job. De crisis laat hier echter wel haar invloed gelden.
Ongeveer 35 procent van de Vlamingen heeft geen mening over loopbaanbegeleiding. Het thema leeft duidelijk nog niet.
Meer dan 55 procent van de allochtonen (hier Vlamingen wiens ouders niet de Belgische nationaliteit hebben) werkt om carrière te maken.
Over het onderzoek:
2400 Vlamingen werden van persoon tot persoon, telefonisch of online bevraagd in de periode augustus-september 2009, dus na ongeveer twee crisisjaren te hebben verteerd.
