Op 22 mei 2015 oordeelde de arbeidsrechtbank van Bergen en Charleroi dat een Franstalig ziekenhuis een apotherkerassistente met een contract van onbepaalde duur onterecht ontsloeg.

De werkneemster, die een kind kort na de geboorte had verloren, vervolgens een miskraam kreeg en wiens daaropvolgende zwangerschap om medische reden moest worden afgebroken, werd door haar werkgever ontslagen vlak voor haar terugkeer naar het werk. De werkgever, die perfect op de hoogte was van de situatie van de vrouw, nam haar de herhaalde afwezigheden kwalijk.

In zijn uitspraak verwees de rechter naar de Genderwet van 10 mei 2007 en benadrukte dat het ontslag een discriminatie op grond van geslacht was. De werkgever werd veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding van zes maanden bruto loon aan de werkneemster.

Uit een studie van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen blijkt dat vrouwelijke werkneemsters die zwanger zijn, waren of willen worden nog al te vaak met negatieve reacties en zelfs discriminaties geconfronteerd worden. Meer dan drie op de vier zwangere vrouwen zouden daarmee te maken hebben.

In een op de drie gevallen wordt geen risicoanalyse gemaakt. De werkgever is nochtans verplicht om na te gaan of er gevaar is voor moeder of kind. Zo mogen kinderverzorgsters meteen thuisblijven als ze zwanger zijn, om besmetting met het CMV-virus te vermijden.

18% van de zwangere werkneemsters moet in onaangepaste omstandigheden werken, 17,8% ondervindt financiële nadelen of loopt een promotie mis. 13,8% krijgt te maken met problemen bij evaluatiegesprekken en 5% is ontslagen of nam zelf ontslag vanwege de wijze waarop ze tijdens hun zwangerschap behandeld zijn.

Bron: Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen/De Standaard