Zo luidt de conclusie van de Nederlandse onderzoekster Corine van Wijhe, die werkverslaving vergeleek met bevlogenheid (°). Ze situeert het verschil tussen de twee overwerkers in de emotionele sfeer. De bevlogen medewerker maakt overuren omdat hij het werk zelf leuk vindt. Dat is een positief gevoel. Workaholics werken echter alleen maar over omdat ze vinden dat ze te weinig hebben gedaan en zich daarom schuldig voelen.

Vaak lijden workaholics ook onder negatieve stemmingen. Daardoor kunnen ze hun privéleven verwaarlozen. Doordat het sociale netwerk zo steeds dunner wordt, richt de workaholic zich nog meer op zijn werk.

Van Wijhe vindt wel dat workaholics geholpen kunnen worden. Als ze inzien dat er ook andere manieren zijn om negatieve emoties weg te laten vloeien, zullen ze leren om eigen emoties te herkennen en ermee om te gaan.

(°) Meer over Corine van Wijhe en het onderzoek: ze is in 2007 afgestudeerd aan de Universiteit Utrecht met als afstudeerrichting Klinische Psychologie. Momenteel verricht ze research in door het Stichting Instituut GAK gefinancierde onderzoeksprogramma ‘Preventieve Bedrijfsgezondheidszorg’. De doelstelling van het programma is onder meer kennisontwikkeling op het brede gebied van preventieve bedrijfsgeneeskunde en het ontwikkelen van screeningsinstrumenten en preventieve interventies voor de bedrijfspraktijk. Corine van Wijhe focust op het project ‘Werkverslaving: benoemen, begrijpen en behandelen’. Daarin wordt onderzoek verricht naar het onderliggende mechanisme dat verantwoordelijk is voor workaholisme. Bovendien richt de onderzoekster zich op het ontwikkelen van evidence based (vroeg)diagnostische instrumenten en een preventieve interventie van werkverslaving.

Bron: HR Praktijk, Universiteit Utrecht