Daarin kwamen vier vragen aan bod:
Het antwoord was telkens duidelijk ja. In een interview met De Standaard commentarieerde Karel Van Eetvelt zelf dat de verlaging van de loonkosten dé prioriteit van de werkgevers blijft. Hij waarschuwt zelfs voor een “lawine aan faillissementen” als er nu nog een indexsprong bijkomt.
“We hebben nu een gemiddelde loonkostenhandicap van 3,5 procent. Tegenover de buren van Duitsland zelfs 12,8 procent”, verduidelijkt Van Eetvelt in De Standaard. “Die achterstand willen we in vier jaar tijd wegwerken. Maar ik weet ook wel dat de loonindexering een heilig huisje is van de vakbonden en van de PS.”
Daarom pakt Van Eetvelt uit met een andere eis: de verlenging van de arbeidstijd naar 40 uur per week. “In plaats van de lonen te blokkeren en zo de arbeidskosten te laten dalen, willen we de arbeidsduur verlengen.”
De extra uren worden wel vergoed. Hoe kunnen de loonkosten dan dalen? “We zouden die extra twee werkuren netto moeten kunnen betalen. Voor alle duidelijkheid: netto betekent in deze dat de werkgever geen extra lasten betaalt, maar de werknemer betaalt natuurlijk wél belastingen én een sociale bijdrage. Dat is nodig om de pensioenen betaalbaar te houden. Als CD&V voorstelt dat je pas na 45 gewerkte jaren met pensioen kunt, omdat je zo’n lange periode nodig hebt om de vergrijzing te kunnen financieren, is het dan geen alternatief dat we meer uren werken tijdens de actieve jaren, om zo minder jaren te moeten halen?”
Bron: De Standaard
