Tegen uiterlijk 1 januari 2019 moesten de sectoren via hun paritair comité een cao uitwerken om werkgevers aan te sporen de inzetbaarheid van ontslagen werknemers met een lange anciënniteit te verhogen en daarvoor een deel van de ontslagvergoeding of opzegtermijn te gebruiken.

Voor verbrekingen die leiden tot meer dan 30 weken opzegtermijn (of de daarmee overeenstemmende vergoeding), zouden werkgevers een derde van de ontslagkost voor het deel boven 26 weken moeten investeren in inzetbaarheidsverhogende maatregelen. In de praktijk gaat het veelal over bedienden die in 2019 een anciënniteit hebben van acht jaar of meer op het moment dat hun contract door de werkgever wordt beëindigd.

Een op tien ontslagen werknemers in België zou in aanmerking komen voor de maatregel, zo blijkt uit cijfers van HR-dienstverlener Acerta. Op basis van de data van 2018 zou het gedeelte van de contractbreuk of van de opzeggingskost dat geïnvesteerd moet worden in inzetbaarheidsverhogende maatregelen gemiddeld 32.000 euro per werknemer bedragen.

Wat die maatregelen inhielden, daar mochten de paritaire comités zelf invulling aan geven, maar de grootte van het verwachte engagement lag dus wel vast. De memorie van toelichting had het over het ondersteunen van de werknemer om zijn competenties in kaart te stellen om hem toe te laten een loopbaantraject te bepalen, het geven van opleidingen om bijkomende competenties te ontwikkelen en bijkomende maatregelen inzake outplacementbegeleiding. Maar die verplichte investeringen komen er dus niet.

De herbestemming van een deel van de ontslagvergoeding bij ontslag van werknemers met een lange anciënniteit was een onderdeel van het Eenheidsstatuut van begin 2014, dat onder meer de ontslagregels van arbeiders en bedienden uniform maakte. Daarnaast voorzag de wet ook in maatregelen om een snelle activering van ontslagen werknemers te bevorderen. De maatregel die een onderneming verplicht om aan ontslagen werknemers met een opzeggingstermijn van 30 weken of meer een outplacement aan te bieden, ging onmiddellijk in voege.

De deadline voor de cao’s over herbestemming was 31 december 2018, maar die werd dus niet gehaald. Omwille van het ontslag van de regering besliste de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid het sanctiemechanisme bij het uitblijven van een cao niet in gang te zetten.