In hun (soms wat enthousiaste) managementboek Wikinomics beschrijven Tapscott en Williams de succesfactoren van de web 2.0-economie. Hét tweevoudige kenmerk van web 2.0 is interactie en informele samenwerking. Ongetwijfeld is Wikipedia het uithangbord van die werkwijze. Uit de anarchie van tienduizenden bijdragen blijft een succesvolle, open toegankelijke online-encyclopedie groeien.
Die encyclopedie is gebaseerd op een wiki, software waarmee gebruikers de inhoud van webpagina’s kunnen aanpassen. Zelfs mastodonten passen dergelijke vormen al toe. Procter & Gamble zette het netwerk InnoCentive op, waarop wetenschappers, ingenieurs of andere bètacreatievelingen hun bijdrage kunnen leveren aan onderzoeken en ontwikkelingsproblemen (in ruil voor een vast bedrag). Een aanzienlijk deel van het boek zoekt naar dergelijke vormen van losvaste samenwerking in de onderzoekssfeer. Toch is HR nooit ver uit de buurt, wat ook moeilijk anders kan in een sfeer waarin de traditionele beschotten tussen rangen en standen steeds vaker opgehaald worden.
Het negende hoofdstuk is zelfs volledig gewijd aan de wiki-werkvloer. “Naarmate zelforganisatie geaccepteerd raakt als haalbare productiemethode, zullen steeds meer werkvloerprocessen niet langer hiërarchisch worden gestuurd, maar zelforganiserend worden”, betogen Tapscott en Williams. Ze geven diverse praktijkvoorbeelden, zowel van dotcoms als van concerns. HR staat wel degelijk voor grote veranderingen – al maakt het boek niet altijd duidelijk hoe alle activiteiten (en economische gevolgen) in goede banen geleid worden.
