Het competentiemanagement van de medewerker bepalen, de actie hierop afstemmen en de leidinggevende bekwamen in situationeel leiderschap was geruime tijd het nieuwe wondermiddel. Vermoeiend, maar vooral: niet werkbaar. De verf pakte niet. Hoog tijd voor een nieuwe visie, voorbij technieken en systemen. Ieder mens, iedere medewerker vertoont bepaalde denkvoorkeuren, motivatoren, waarden en normen. Dit geldt voor leidinggevende én medewerker – en voor de onderneming. Als missie, visie en waarden van een onderneming in lijn zitten met die van leidinggevenden en medewerkers, pakt de verf écht.
Medewerkers halen de beste resultaten als ze kunnen werken vanuit hun talenten en maximaal kunnen inzetten op hun competenties. Je moet een ezel niet inschrijven voor een springconcours en je moet de winnaar van de olympische wedstrijd niet voor de kar van de melkboer spannen. Tot zover heeft de school van het competentiemanagement het bij het rechte eind.
Maar moet competentiemanagement ook leiden tot gewenst gedrag vanuit organisatieperspectief? In bedrijven is er steeds minder sprake van functies, individuele medewerkers vullen alsmaar meer verschillende rollen in. Dit gebeurt dikwijls in samenwerking met andere bedrijven of zelfstandigen en is meestal in de tijd beperkt tot één bepaald project. De juiste m/v op de juiste plaats voor de duur van het project én je kijkt op van het resultaat.
Dit heeft alles te maken met leiderschap. Al bij de keuze van nieuwe medewerkers is de match tussen persoonlijke waarden en motivatoren én de missie van de onderneming essentieel. Leiders moeten de signalen lezen die de medewerker uitzendt. Dit kan door ook zichzelf beter te leren kennen. Matchen de waarden met die van de onderneming en de medewerker? Zo ja, welke strategieën kan ik gebruiken om tot gewenst gedrag te komen? Zo niet, in welke mate moet ik me bewust zijn van mijn eigen denkvoorkeuren en de flexibiliteit hebben om via de denkpatronen van de medewerker tot gewenst gedrag te komen?
Basiscompetenties blijven uiteraard een noodzaak, maar als werkgever in een metaalbedrijf zou ik liever een haarkapper met een passie voor metaalbewerken aanwerven dan een afgestudeerde A3 metaal met een passie voor muziek.
